Jubelstemming...

Jubelstemming ja.... Hoezo dat dan???

Ik ben uit de kast!!!

Jeetje wat een commotie heb ik veroorzaakt. Niet bepaald makkelijk nee maar het is gebeurd.

De eerste reacties van Mijn man waren uiteraard pijn en boosheid. Begrijpelijk en terecht. Ik héb geprobeerd het e.e.a. rustig en langzaamaan te brengen... dat is mislukt dus. Het ging als volgt..

Al een hele tijd heb ik een paar zeer nette ingetogen artikelen uit de Vriendin in de kast liggen. Deze artikelen hebben Mij veel goed gedaan toen ze verschenen. Nu was Mijn plan om die artikelen ter lezing aan te bieden met de vraag er góed over na te denken en er later over te praten....

Jaaa en daar ging het dus al mis eigenlijk. Niet bij Mij nee, ha ha. Manlief ging ze in Mijn bijzijn lezen en aangezien luisteren niét zijn sterkste punt is had ie de volgorde verkeerd. Uitgelegd hoe het zat en opnieuw laten lezen dus. Dan krijg je het gegeven van ik snap het wel en niet natuurlijk. Wél begrijpt ie dat er mensen zijn die bdsm willen. De onderdelen van bdsm zijn ook wel moeilijker te bevatten vaak voor outsiders dus ik ging wat uitleggen. Rustig aan zoals ik mezelf had voorgenomen, niet te véél ineens ook.

De vraagstelling werd naar Mijn gevoel té dommig en té blind voor de wereld om je heen. Maar nog veel meer Blind naar Mij toe.

"Dit is niet bij ons zo hè." "Nee dat niet nee." Ik ben thuis wél de Dominante partij alleen is dat nooit zo plat geuit dus. Subtiel...., vróuwelijke sturing.

Die flagrante blindheid deed Mij zeggen "maar ik bén Meesteres"... En nog steeds drong het niet door tot zijn domme verstand. Toen ging ik jammer genoeg een beetje op tilt.

Stom? Misschien wel misschien niet, zo ben ik nu eenmaal en na 36 jaar weet ie dat heus wel. Dus... "nee jongen ik héb een slaaf!" Knalde ik eruit. Oeioeioei dat kwam wél binnen ja.

En daar waren de poppen aan het dansen uiteraard.....

Ondanks dat ik Mij wel voor het hoofd kon slaan wegens Mijn botheid was ik heel erg opgelucht ook. Het hoge woord, dat er vóór eind maart uit móest, was eruit. Hij gaat nl. per april met vroegpensioen en komt dan thuis te zitten... Je snapt de tijdsdruk dus wel.

Nou ja, een keet vol ruzie en verwijten. Flikker maar op jij, na m'n pensioen kun je eruit.... Jazeker... hij heeft nog steeds een regelaar nodig want ook dat kan ie niet zelf. Maar goed ik vraag toch om er over na te denken en niet zo haastig te zijn. Hij wilde zelfs geen eten meer van me hebben. Ja okee, ik snap het wel hoor!

Ik ben zo rustig en normaal mogelijk gebleven, we hebben nog wat gepraat en geruziet en zo. Zaterdag zijn we gewoon naar de kroeg gegaan.... Dan vallen we niet zo op bij vrienden en zo zegt ie... Wel heel goed van 'm ja en dat heb ik ook gezegd. Zondag ging ie mee naar Mijn moeder koffie drinken en ook daar heb ik hem gecomplimenteerd. Dus zachtjesaan werd ie rustiger en zijn we ook gewoon naar zijn ouders gegaan savonds. "We praten nog wel meer hè van de week" vroeg ie me. "Ja hoor prima".

Dát hebben we nog niet gedaan dat praten, dat komt ook wel goed. Maar nu komt de reden van Mijn jubelstemming:

Maandag zei hij ineens; Je gaat je gang ook maar, we kunnen veel beter bij elkaar blijven....

Kun je je Mijn verbazing indenken? Zo out of the blue?? Ik was euforisch ja. Dát kan ik gelukkig goed onder de pet houden, dáár heb ik Mijn slaafje voor.... euforie. ;-)

Dat gedeelte is dus achter de rug. De stemming is zeer verbeterd en er is weer wat rust.

Toch ben ik er nog niet mee klaar natuurlijk. Eén van de eerste verwijten/vragen was of het niet voor ons sámen bedoeld was. Dáár heb ik het wel moeilijk mee ja. Ik ga geen lieve vrede spelletjes spelen, dat station is allang gepasseerd. Het passie station tussen Mijn man en Mij ook trouwens. Alláng. Dat heeft zo zijn redenen, goede en minder goede maar wel erg privé.

"Ja maar dan wil ik ook meer vrijheid" is natuurlijk ook een reactie die je verwachten kunt. En dat is wel naar Mijn smaak. Of hij wél of niet in de bdsm wil stappen maakt niet uit. Dus óp naar een "vrije" of vrijeré relatie...

Mijn worsteling is nu voorbij misschien, de zijne begint pas. Kan hij dit aan is de grote vraag. Bdsm is niet iets dat je zomaar met iedereen kunt bespreken hè. Heel erg jammer ja zoals jullie ook heel goed weten. Gelukkig heb ik wel back-up en kan daar voor hem ook te rade gaan, evenwel zonder nu in deze fase te vertellen wie dat zijn....

Lieve lezers wie tips heeft en zich geroepen voelt te reageren... Graag.

Groetjes en tot Mijn volgende verhaal,

Mrs. Hellgirl